Over Bemelen

Geschiedenis

Bemelen ligt aan de rand van het Maasdal net ten oosten van Maastricht. Het dorp heeft een lange geschiedenis: er was in deze omgeving al bewoning in de Romeinse tijd. Er lagen villa’s (Romeinse boerderijen) en hier liep een oude Keltische weg van Maastricht (Mosa Trajectum) naar Aken (Aquis Granum).

De weg richting Gasthuis, die naar de rand van het plateau van Margraten slingert, volgt ongeveer dezelfde route als die oude weg. Het dorp ligt in een prachtige omgeving: landelijke bekendheid geniet natuurreservaat de Bemelerberg met zijn kenmerkende ‘rotspartijen’ van Mergel, de karakteristieke zachte gelige kalksteen.

De gemeente Bemelen was tot 1982 één van de kleinste gemeenten van het land. Al in 1970 waren delen van de gemeente geannexeerd door Maastricht. Van 1 januari 1982 tot en met 31 december 2010 maakte het dorp deel uit van de gemeente Margraten. Nu maakt het deel uit van de gemeente Eijsden-Margraten.

Antoniusbank
bemelen-kerk

Het dorp zelf bestaat uit twee wegen en enkele doodlopende straten. Centraal staat de Sint-Laurentiuskerk die in het jaar 1845 is gebouwd, de mergelen toren stamt al uit de 13e of de 14e eeuw. In 1858 het gemeentehuis met lagere school en onderwijzerswoning gebouwd, het is een rijksmonument. Net als de Laurentiuskerk die centraal in Bemelen markant bovenop een heuvel staat. Ze dateert uit het jaar 1845, de mergelen toren stamt al uit de late middeleeuwen (13e eeuw).

Bemelen heeft behalve de kerk en de oude school nog de nodige monumenten: boerderijen en de oude zwingelputten (waterput) en wegkruizen.